Düşsel Avuntular...

Son zamanlarda sürekli dinlenen şarkı.
Gözyaşlarım yanağımı ıslatıyor sevgilim.
Gittin gidebiliyorsun.Arkamdan gelmiyorsun şimdi eskisi gibi.
Gururun da senle hep.

Sonrasında ben güçlü olmaya çalışıyorum.
Koskoca bir aşk bitiyor.
Arkasına bakmadan giden sen değilsin ve ben bunun için üzülmüyorum.
Ben aşksız bir hayat geçireceğim için üzülüyorum sadece.

Şimdi öğrendim.
Bir insan kimin yanında en çok susuyorsa ,en çok onla konuşmak istermiş.

Ben senin yanındayken konuşamam ki.Yapamam .Konuşursam anlatırsam kızarsın.
Senle nasıl başladık biz.Sen benim onu unutmamı mı sağladın yoksa unutmam için mi vardın.
Bunca sene senlemiydim senden mi kaçtım.
Nerdeyim şimdi ben.
Ne yaptım.
Kimseyi üzemem ki.

En iyisi nokta.

yaşanmışlığım...

Sadece bir sakız kağıdı..
Bantla yapıştırılmış küçücük kuru bir çiçek,
Sarı kağıda yazılmış bir özür mektubu,
Sadece bu kadarı geçmişe götürmeye yetiyor insanı.
İnsanın içine anlamsız bir tebessüm ekliyor.
Yapmaması gerekenleri yapmaya zorluyor.

Engel olunmalı mı ?
Hayat seneler öncesine nasıl akar aniden.
Mutluluk nasıl bir şey.
Hemencecşk kaçar mı?
Yanlış doğru ayırımı var mı?

Sorular bir gün cevap bulur mu.
Konuşmak istediklerim ne zamana kadar kalbimde.

Yine upuzun ,biraz sonra okuyup anlamayacağım cinsten binlerce soru işareti.
İyi geceler yaşanmışlığım...


SENİ ASLA UNUTMAK ZORUNDA DEĞİLİM.

Bir Şey..

Dün gece yeni bir şey buldum ben.

Sıradanlıkla sıradanlığın çok ötesinde bir yerlerde.

Sınıra kadar alıp getiren

Önüne mayınlar seren

Bir şey.

Dopdolu yaşanan saniyeler.

Ansızın geçen zaman.

Farkına varamadığın tatlar.

Mutluluklar..

Yaşamak.

Yaşıyosun sanmak.
Vazgeçmem.Karar vermek.

Tam ortasındayım yolun.
Karışığım.

AŞK ; sen nelere kadirsin..

Bilmem ki ne !

Bu gece biraz hüzün doğar içime.Sıkkınlığım neden bilmiyorum.Bilinmezlikler dolu her zamanki gibi yine.Kalbim yorgunlukla kırkınlık arasında ince bir damar.Hatta dokunsam kanlar dolacak nefesime.Alamayacağım tek bir mutluluk.

Susuzluğum neye.Kime kızgınlığım.Neden hayata bu kadar erken ve geç kalmışlığım.geç başlayıp hızlı bitirişim.Atılmak istemeyişim.Unutkanlıklarımın arasında gizlenen unutulması gerekenler.

Küçük sırlar..Kayıp sessizlikler.

Yılların geçtiği duygusunu erken benimseyen ben.Geleceğe karamsarlık.

Kısacası bu gece,yazmaya bile fırsat bulamayacak kadar başımı hissetmiyorum yine ben..

Bu ağırlık..

Bilmem ki ne..?

Sona doğru.

Zaman öyle çabuk geçtiki.Neler bitti anlamak imkansız.Mayısı kovaladım sanki.Herbir gününü doya doya yaşadım ve bitti.Hazirandayım.2011 mayısına öyle çok şey,öyle yerler,öyle insanlar sığdırdım ki hayatımın en anlamlı ayı oldu demek için az değil.Ayları özneleştirirken asıl özneyi unutmak değil benimkisi,Hak edene dercesine sarılmak önem vermeden ismine .

Bir yedi mayıs arası yok benim gençliğimde.Durdu öylece.Gerçekleştirebileceğimi hiç düşünmediğim bir şeyi başardığım andı.Hızlıca kayıverdi ellerimden.Biraz daha büyüdüm.

On yedi yirmi sekiz mayıs.Öğrendim daha çok.Anlaşmayı.Kızmayı.Kızdırmayı.Beraberliği.Yalnızlığı.İstemekle istememek arasına sıkışmayı.Tercihler yapmayı öğrendim birazda.Tanıdım insanları..

Parasızlığın ne demek olduğunu anladım.Parasızlık hayatmış aslında.Delice yaşamakmış.Gençlikmiş.tercih yapmak zorunda kalmakmış.Rezaletmiş.Ama eşsiz duygular verirmiş insana.

Bu bir ay beş ülkenin on şehirinde bulundum ayrı ayrı.Küçülttüm dünyayı..Başardım mutlu olmayı..Sırada kapanışım var..Güzel hazırlanmalıyım..

İyi geceler kararsızlığım:)

I have a dream :)

İnsan hayalleri ile başlar önce.Sonucunun nereye gideceği bilinmeyen sıcacık hayallerle..
Eksiklerle devam eder.Doldurulması mümkün ya da değil..Devam eder sonra..Eldedir ya da elde değil.
Bozgunlar ,kırıklıklar söylenmemiş sözler takip eder ..
Sadece bir ses yeniden içine verir ateşi..
Hayalin vardır.
Varsa gerçekleştirmek için zamanın da vardır..
Ben her birini bir bir gerçekleştiriyorum.
Ama mutlu ama eksik ama mutsuz.
Denedim deniyorum..
Bu güzel yolculuk bitmek üzere..
Karışıyorum..
Susuyorum.

Sessizlik.......